Ik kijk om mij heen en haal tegelijkertijd héél diep adem. Het voelt alsof ik op het dak van de wereld sta en tegelijkertijd ben ik nog maar halverwege. Fietsen in de Himalaya is met niets te vergelijken dat ik ooit eerder gedaan heb. Ik ben non-stop ademloos en dat komt niet alleen door het gebrek aan zuurstof in de lucht hier…

Allereerst, credits voor Eline die mij enthousiast maakte; Een mountainbike vakantie in Nepal, wat een geweldige idee! Na een lange reis van Amsterdam naar Katmandu reizen we de volgende dag meteen door naar Pokhara. Hoewel we dit traject met een jeep afleggen, is het wel meteen duidelijk dat een mountainbike de juiste keuze is in dit land. De wegen zijn in een vreselijke staat en na acht uur heen en weer schudden hebben we de 200 kilometer afgelegd – we zijn gesloopt.

In Pokhara begint ons avontuur dan echt. Eerst verkennen we de omgeving van deze relaxte stad, die een uitvalsbasis is voor veel trekkers die de populaire Annapurna trek lopen. Na drie dagen biken hebben we al wat hoogtemeters in de benen en zijn we een beetje gewend aan onze fietsen en de hellingsgraad van de gemiddelde weg hier.

Phewa Lake, Pokhara

Van Pokhara vliegen we vervolgens naar Jomsom. Dit is al een avontuur op zich. Ten eerste zitten we uren in spanning of, door de instabiele weersomstandigheden, onze vlucht überhaupt vertrekt. Gelukkig, na vijf uur wachten (en vijf koffies later) lijkt het er dan toch op dat ons minuscule 15-persoons vliegtuigje gaat opstijgen. Ten tweede…ach, je moet het gewoon eens moet beleven om in zo’n vliegtuigje tussen de bergen door te vliegen. Daar kan geen attractiepark tegenop…

Eline lijkt behoorlijk opgelucht te zijn om veilig aan de grond te staan in Jomsom.

Jomsom ligt op 2700 meter en is het startpunt van onze zevendaagse trek. We rijden door het Mustang district en onze route overlapt voor een deel de Annapurna trek. In Jomsom wordt er snel een bord ‘Dal Bhat’ (een traditioneel Nepalees gerecht en min of meer onze belangrijkste energiebron de komende week) naar binnen geschoven en schieten we in onze fietskleding. Van Jomsom rijden we naar het middeleeuwse Kagbeni. Een middagje fietsen van slechts 10 km. Maar de indrukken zijn meteen overweldigend. Het landschap is zó anders! Hoewel de temperatuur overdag heel aangenaam is, komen we er wel meteen achter dat het ’s nachts een stukje kouder is. Komen die handschoenen en muts toch nog van pas.

We fietsen door de Kali Gandaki vallei, de diepste canyon ter wereld.
Dal Bhat power!

Van Kagbeni gaan we verder omhoog naar Muktinath. Opnieuw een korte etappe van slechts 15 kilometer, maar wel met bijna 1000 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage mag u uitrekenen… De uitzichten onderweg zijn adembenemend. We fietsen met links van ons de diepste canyon en rechts van ons één van de hoogste bergtoppen ter wereld. Mustang staat ook wel bekend als ‘klein-Tibet’ en de invloeden van Tibet zijn duidelijk merkbaar in de dorpjes en kloosters die we passeren, maar ook aan het eten en drinken (zoals de zelf gebrouwen appelcider die we overal uitproberen: aanrader!).

Uitzicht van Kagbeni op de vallei. ‘Mustang’ betekent vrij vertaald ‘vruchtbare vlakte’.
Muktinath

Muktinath ligt op 3700 meter en is de hoogste plaats waar we slapen deze reis. Het ligt aan de voet van de Thorong La bergpas en is een heilige plaats voor zowel Hindoes als Boeddhisten. De volgende ochtend klimmen we nog verder omhoog. We nemen de Lupra pas en dat betekent dat we heel wat keren af moeten stappen om het hoogste punt van deze reis te bereiken. Het geitenpad waar we over fietsen is echt enorm steil en hoewel ik geen last heb van hoogteziekte, heb ik wel degelijk last van een gebrek aan zuurstof in de lucht. Het werkt als een soort natuurlijke rem. Ik begin stoer onderaan een steil klimmetje om mijzelf een paar honderd meter verderop tegen te komen en te af te stappen. Over mijn stuur gebogen probeer ik met diepe teugen de lucht weer in mijn longen te pompen. En het is maar goed ook, dit is geen omgeving om hard te fietsen. Dit is puur genieten en daarvoor moet je veel stoppen en om je heen kijken. Vooral het idee dat je hier op 4200 meter hoogte staat, en je tegen bergtoppen aankijkt die nog twee keer zo hoog zijn. Zoals de Dhaulagiri, de op zes na hoogste berg ter wereld! Na dit punt laten we ons zadel zakken en is het afdalen geblazen. Onze gids weet de mooiste singletracks te vinden en urenlang vinden we onze weg over bergkammen, richels over smalle hangbruggen en door rivieren om uiteindelijk in Marpha uit te komen. We hebben deze dag 600 meter geklommen en 1500 meter gedaald en het was een van mijn mooiste dagen ooit op de fiets. De uitzichten, de hoogte, de adrenaline!

Het hoogste punt van onze reis – omringt door bergreuzen van meer dan 8000 meter.

Vanuit Marpha fietsen we de volgende dagen via Kalopani, Totopani en Sarangkot terug naar Pokhara. In slechts een paar dagen verandert het landschap van woestijnachtig, via een Alpen-achtige omgeving naar een tropische. Naast de prachtige landschappen ontmoeten we heel veel leuke mensen. Trekkers vanuit heel de wereld, maar ook veel aardige locals. Misschien is dit wel de eerste keer dat ik een beetje teleurgesteld ben om de ‘finish’ te bereiken! Gelukkig hebben we nog een week om een aantal andere mooie gebieden in Nepal te bezoeken.

Marpha – ‘appel-hoofdstad’ van Nepal. En dat temidden van zo’n maanlandschap!
Van ‘high-desert’ naar tropisch.

Aangezien we nog ‘beginnende’ fietsvakantiefietsers zijn hebben we deze tocht niet helemaal zelf georganiseerd. We hebben de reis geboekt via Pokhara Mountain Bike Adventures. Een lokale organisatie die een aantal reizen aanbiedt, maar daarnaast ook iets op maat kan maken. Ze zijn zeer flexibel en passen de tochten aan op je skills en conditie. Onze gids Santa is een super vent, die de mooiste singletracks weet te vinden, ons veel geleerd heeft over het land én ons even waarschuwt als het verstandiger is om even af te stappen bij een te heftige afdaling.

Pokhara MTB Adventures in Pokhara