Just over a year ago I wrote a blog about ‘stage one’ of my venture: Setting up my own cycling apparel brand. When I launched in April 2017, it felt like all the hard work and preparation came together in that first collection. It was like working towards an important race and after months of preparation you’re finally lining up at the start line; ready to go full gas!

One and a half years later, after launching the second collection, it seems that ‘stage two’ is the most sensible title for a follow up. But honestly, it feels a lot less like a race then a year ago. Is that because I’m transforming from a ‘racer’ to a ‘recreational cyclist’ myself? As a professional athlete, I was used to setting goals and strictly following the steps on the way to achieving them. I lived in my own cocoon, fully focused on the goal and checking boxes as I got closer and closer to race day. Not always easy, but very simple, in theory. 

It was this same approach I used by setting up this brand. Pretty soon I discovered that I can set out a route, but that there will be many hiccups along the way, especially when you’re also dependent on external stakeholders to reach your goal. I want to check boxes, make deadlines and deliver beautiful products. A manufacturer has boxes of their own to check that they find more important. There is a delay in the delivery of products, fabrics aren’t in stock or the final product does not meet my demands. The past year, at times, I have been at the end of my rope. Do I have to disappoint customers because I can’t deliver on time? Can I find I detour or an alternative route? I am the brand I R I S, it’s been a conscious decision to do this all by myself, on my own terms. But still, when starting a brand with the hopes of growing and expanding in the years to come, I needed to depend on outside sources for my goals to become reality. 

Just like in the years I was a pro cyclist, I’m convinced you should only aim for the best. However much frustration you find on the way, don’t back down, because in the end you only find real satisfaction if someone receives a great product that fits well and is worn especially proudly on the bike. 

So, while I’m transforming from a person that has thrown away her power meter and purely rides her bike to blow off steam, to relax or to enjoy the surroundings, I’ve also learned that entrepreneurship is more than setting goals, hard work, and checking boxes. Still, it’s a great process to look back on – and forward to. There are definitely more stages coming! Preparation for 2019 has started a few months ago and I hope to share a little bit of those plans very soon.

Also, I would like to thank everyone who (sometimes with some patience) has been part of this journey. By buying my kit, giving feedback or sharing some good words amongst their cycling buddies. 

Happy riding!    

_

De tweede etappe

Ruim een jaar geleden schreef ik hier over ‘de eerste etappe’ van mijn onderneming: Het opzetten van een eigen fietskledinglijn. Toen ik deze in april 2017 lanceerde, voelde het alsof al het harde werkenen de vele voorbereidingen eindelijk samenkwamen in die eerste collectie. Het was als het toeleven naar een belangrijke wedstrijd en het moment dat je dan daadwerkelijk van start gaat!

Anderhalf jaar later, na het lanceren van twee collecties, lijkt ‘de tweede etappe’ een logische titel.

Echter, het gevoel van bezig zijn met een wedstrijd, is veel minder dan een jaar geleden.

Komt dat omdat ik zelf langzaam transformeer van een ‘racedier’ naar een ‘fietstoerist’? Als topsporter was ik gewend om doelen te stellen, een route daar naar toe uit te stippelen en de stappen op de weg daar naar toe nauwgezet na te leven. Ik leefde in mijn eigen cocon, focuste op het doel en onderweg vinkte ik de benodigde vakjes af. Het was niet altijd makkelijk, maar wel heel overzichtelijk.

Met diezelfde benadering begon ik bij hetopzetten van deze fietskledinglijn. Al snel ondervond ik dat je wel een route kunt uitzetten, maar dat je heel wat keren opgehouden wordt wanneer je van andere partijen afhankelijk bent. Ik wil vakjes afvinken, deadlines halen en mooie producten leveren. Een fabrikant heeft echter soms vakjes die zij belangrijker vindt. Producten worden te laat geleverd, stoffen zijn niet voorradig of het eindproduct voldoet niet aan mijn eisen. Het afgelopen jaar heb ik regelmatig met mijn handen in het haar gezeten! Moet ik mijn klanten nu weer teleurstellen omdat iets later geleverd wordt? Kan ik een omweg bedenken, of een alternatieve route? Ik ben het merk I R I S. Ik heb er bewust voor gekozen dit alleen te doen, op mijn manier. Maar als kleine startup ben ik afhankelijk van externe partijen om mijn doelen te verwezenlijken.

Net als in de jaren dat ik wielrenster was, ben ik ervan overtuigd dat ik niet met minder dan een topprestatie tevreden moet zijn. Hoe frustrerend tegenslagen soms ook zijn, uiteindelijk voel je pas echt voldoening als iemand een mooi item ontvangt dat goed past, van topkwaliteit is en vooral met heel veel plezier gedragen wordt op de fiets.

Kortom, terwijl ik zelf transformeer naar iemand die niet meer op een wattagemeter kijkt, maar op de fiets stapt om stoom af te blazen, of van de omgeving te genieten, leer ik ook dat ondernemen meer in houdt dan doelen stellen, hard werken en vakjes afvinken. Toch is dit proces ook mooi om op terug én vooruit te kijken. Want er gaan zeker meer etappes komen!  De voorbereidingen voor 2019 zijn al een paar maanden in volle gang en binnenkort hoop ik meer over die plannen mee te kunnen delen.

Daarnaast wil ik iedereen bedanken die (soms met het nodige geduld) onderdeel van dit avontuur heeft willen zijn. Door mijn kleding te kopen, feedback te leveren of te promoten onder fietsvrienden.

Een mooie nazomer gewenst!

 

Iris

 

(Foto credits: Dirk-Jan van Dijk)